Geen enkel ander boek over het ouderschap heeft de laatste jaren zulke heftige reacties opgeroepen als het “boek voor ouders met een leven” door Barbara van Erp en Femke Sterken.

“Ik dacht: je krijgt een baby en die geef je de hele dag kusjes.”

Toen de schrijvers erachter kwamen dat er bij het opvoeden van een kind meer komt kijken dan de hele dag kusjes en knuffels geven, hebben ze de website me-to-we.nl opgezet. Deze website heeft inmiddels 250.000 bezoekers per maand. En nu is er dit boek, dat zoals de Barbara en Femke zeggen, een realistische kijk op het ouderschap geeft. En bij die realistische kijk wordt geluk afgewisseld door gehuil en doorwaakte nachten. Met dit boek willen Barbara en Femke de voort ploeterende ouders een hart onder de riem steken en ze laten lachen om hun nieuwe leven.

De eerste 40 jaar van het moederschap zijn het zwaarst

Tot zover niet geks dus. Want dat het ouderschap soms zwaar is zullen weinig ouders ontkennen. Dat er een taboe op rust om het daarover te hebben, is waar. Zelf krijgen de schrijfsters op hun blog reacties dat ze zo weinig positiefs schrijven over zwangerschap en kinderen. En nu zijn de schrijfsters wel van het ‘dik hout zaagt men planken’.

Femke noemt haar 3-jarige kind bijvoorbeeld ‘de terreurpeuter’ en vergelijkt het ouderschap met “de hel en de hemel in twee kamers naast elkaar waartussen je constant heen en weer rent.” En Femke gaat gerust boodschappen doen terwijl haar kind zijn middagslaapje doet. Ook geeft ze aan dat ze een leuk leven wil hebben en dat haar kind zich daar maar naar moet voegen.

Barbara telt de uren af totdat het kinderbedtijd is en vindt dat er niet moeilijk gedaan moet worden over een glaasje wijn tijdens de zwangerschap. (hebben daarover geschreven met onderbouwing van neurobioloog Dick Swaab) En ze geeft grif toe dat ze een hekel heeft aan het consultatiebureau. Ook legt Barbara op vakantie haar kind gerust op bed om een tiental meter verderop een pizza te gaan eten. En ze heeft een negatieve mening over vrouwen die hun eigen leven volledig opgeven voor hun kind.

“deze moeders zijn rijp voor het gesticht?”

Barbara en Femke geven zelf aan dat zij hiermee een humoristische en realistische draai aan het gesprek over ouderschap willen geven. Maar inmiddels roepen hun verhalen, boek en tv-optredens ook veel negatieve reacties op. Barbara zegt daarover in een interview in het AD: “Het heeft een jaar geduurd voordat ik negatieve reacties naast me kon neerleggen. Het is hard om te horen dat iemand je een spontane abortus gunt.”

Dat komt misschien omdat in dit geval negatief over het ouderschap praten verward wordt met negatief praten over kinderen? Zij roepen in ieder geval heftige reacties op. Bijzonder genoeg ook van mensen zonder kinderen. De reactie op Twitter naar aanleiding van hun optreden bij Pauw en RTL Late Night waren heftig.

Ook op sommige blogs waren de reacties heftig – een redacteur op een blog vond deze moeders zelfs “rijp voor het gesticht” en ook dat ze “nooit kinderen hadden mogen krijgen”.

Op twitter schreven mensen onder andere:

# wat een aanstellerige vrouw die blonde moeder. Vreselijk nep. Geen wonder dat je zon vervelende kinderen hebt.”

“Nog eentje dan; ik hoop dat die kinderen, die kutmoeders echt gaan terroriseren. Succes kindjes.  

“Ik kan niet stoppen met kijken. Maar hoop echt dat ze per direct geen kinderen meer kunnen krijgen en geen kerel meer!

“Wat een gezeik van die vrouwen. Je wilt toch zelf én een dikke baan én kinderen én de wereld om jouw laten draaien? Pfff

dit-is-het-boek-voor-ouders-met-een-leven

Over de auteur

Monique

Gaat graag voor een outdoor vakantie naar Schotland, Denemarken, Zweden of Noorwegen. Voor een citytrip naar Parijs, New York of Berlijn. Met haar man, 2 kids en een rode je-weet-wel Kater, woont ze in Den Haag. Zou nooit uit het centrum vertrekken, ook niet toen er kinderen kwamen. Nu woont ze al weer een paar jaar met veel plezier in een lommerrijke Desperate Housewives-achtige buitenwijk. Dol op spelletjes, gezellige etentjes en miniatuurtjes.